اول ماه مه درسها و تجارب تاکنونی جنبش کارگری!

nessanنسان نودینیان : برگزاری مراسم و جشن و مارش روز جهانی كارگر در كردستان ایران قدمتی بیش از سی ساله دارد. این مراسمها با شروع انقلاب ١٣٥٧ در كردستان برگزار شده اند و در هر دوره ای به نسبت اوضاع سیاسی وضعیت و موقعیت طبقه كارگر ویژگی های خودش را داشته است!. یك دستاورد مهم قیام و انقلاب ٥٧ را باید در ابراز وجود سیاسی ـ اجتماعی طبقه كارگر تعریف كرد. در قیام ٥٧ طبقه كارگر در صنعت نفت وقتی اعلام كرد كه شیرهای نفت را می بندد و تولید نفت را به كنترل درآورد عملا كمر نظام پهلوی ها را شكست و كل نظام و سیستم را بلرزه درآورد و عملا به سنگر مهم و طبقاتی پیروزی قیام تبدیل شد و با وارد شدن طبقه كارگر صنعتی در صنعت نفت و حمایت بخشهای دیگر از اعتصابات كارگران صنعت نفت پیروزی قیام تضمین شد. با ارجاع به این تاریخ فشرده است كه ما میتوانیم ابراز وجود طبقاتی كارگران در مارش و جشن های روز جهانی كارگر را باز تعریف كنیم. 

از این تاریخ ببعد است كه طبقه كارگر در مراسم های روز جهانی كارگر فعالانه شركت میكند. و بالطبع در شهرهای كردستان مراسم های اول ماه مه كه تا این تاریخ برگزار نمیشد به صحنه سیاسی ـ اجتماعی جامعه رانده شد. اولین مراسمها در سنندج، سقز، مهاباد، مریوان، بوكان و تعداد دیگر از شهرهای كردستان برگزار شد. خواست و مطالبه این دوره از كارگران پرداخت حقوق و مزایای پرداخت نشده و بیمه بیكاری بود. در اثر قیام و اوضاع متشنج آندوره حقوق و مزایای كارگران چند ماه پرداخت نشده بود و در عین حال تعدادی از مراكز كار و تولیدی نیز تعطیل شده بودند. به همین دلیل دوخواست اساسی»پرداخت حقوق و مزایای پرداخت نشده و بیمه بیكاری» در راس مطالبات كارگران قرار داشت. در كردستان ایران احزاب سیاسی در شكل علنی حضور داشتند. جنبش كارگری هم تحت تاثیر افكار و آرا احزاب سیاسی بودند. بخش رادیكال این جنبش با گرایش سوسیالیستی در آنزمان كومه له تداعی میشد. هر چند كومه له كار در شهرها و فوكوس بر روی سازماندهی در شهرها و مضافا بر روی كارگران را در اولویت خود قرار نداده بود اما با این وجود، كارگران رادیكال و سوسیالیست با گرایش چپ و رادیكال خود را هماهنگ و تداعی میكردند.
با تشكیل حزب كمونیست ایران و بحث های كمونیسم كارگری توجه به شهرها و سازماندهی فعالیت كمونیستی در شهرها با فوكوس و تمركز بسیار بالایی سازماندهی شد. دستاورد تغییر تناسب سیاسی احزاب اپوزیسیون با تشكیل حزب كمونیست ایران عملا بر فضای سیاسی شهرها و بویژه شهرهای بزرگ و مركزی تر، سنندج، مهاباد و سقز قابل لمس بود. با تشكیل حزب كمونیست ایران و امكان و فرجه بیشتر برای گرایش كمونیسم كارگری در شهرها از كانال رادیو صدای حزب و ارتباط با فعالین كارگری ما شاهد برگزاری مراسمهای بسیار باشكوه و پرقدرتی در شهر سنندج و سقز و مهاباد و دیگر شهرها هستیم.
دستاورد این اوضاع از سالهای ١٣٦٤ ببعد در مراسم های علنی، باشكوه و با شركت صدها و هزاران نفر از كارگران، خانواده هایشان و مردم شهر است. من اینجا به تك تك این مراسمها نمیپردازم همینجا خوانندگان گرامی و عزیز نشریه ایسكرا را دعوت میكنم كه به ١٤بخش از كتاب » جنبش اول ماه مه در کردستان ١٣٥٨ـ ١٣٧٨» كه در نشریه ایسكرا منتشر شده است، مراجعه كنند. این كتاب رمان واقعی زندگی كارگران، سازماندهی، تلاش برای تشكل پذیری، خاطرها و لحظات تلخ و بسیار شیرین برگزاری مراسمهای اول ماه مه را در آن سالها كه طبقه كارگر در شهرهای كردستان طلیعه دار افق و امید به اعتراض و مبارزه و دنیای بهتر بودند را منعكس میكند. حاصل تلاشهای مراسمهای اول ما مه تلاش برای متحد و متشكل كردن كارگران بود. اتحادیه صنعتگر و صندوقهای كمك مالی و قطعنامه های رادیكال كه مطالبات و خواست و كیفرخواست كارگران را منعكس و به جامعه اعلام میكرد، از دستاوردهای این مراسمها و تحرك آگاهانه و سازمانیافته كارگران است و امروز وقتی به موقعیت كارگران در كردستان ایران نگاه میكنیم به نظر من گامهای بسیار مثبت و آگاهانه تری در راستای ابراز وجود كارگران برداشته شده است. اولین مساله هماهنگی، و نزدیكی كارگران كردستان با بخشهای صنعتی و مركزی از صنایع مركزی كارگران در شهرهای تهران، اصفهان، خوزستان و دیگر مراكز صنعتی است.
كارگران در كردستان و بخشی پیشرو از رهبران با جنبش كارگری در سطح سراسری در تماس و در همكاری های نزدیكی است. طومار سی هزار امضا و مشاركت بخشهایی از رهبران كارگری از شهرهای كردستان نیز به استحكام و ارتباط كارگران كمك كرده است و دستاورد مهم دیگر را من میتوانم در تعین بخشی كارگران و تعداد بسیار زیادی از رهبران كارگری در شهرها را اشاره كنم.
امروز بخشهای زیادی از كارگران بعنوان شخصیت های مهم و قابل اتكا كه در دوره های مهم تاریخی منافع كل جامعه و طبقه كارگر، معلمان، پرستاران و حقوق كودكان و جنبش برابری زنان را نمایندگی كرده اند، در ابراز وجود اجتماعی و دفاع از منافع آنها فعالانه كار كرده، مبارزه كرده اند و حضور دارند. این دستاورد بسیار مهمی است و این به معنی این است كه كارگران در شهرهای كردستان میتوانند بر تحولات جاری و در دفاع از منافع كارگران و كل مزدبگیران جامعه ظاهر شوند و سرنوشت طبقه كارگر و مزدبگیران جامعه را راحت به دست بورژواها و نظام های استبدادی نسپارند.
گرهی ترین خواست و مطالبه ای كه بتواند در شرایط و اوضاع اقتصادی كنونی كارگران را متحد و آنها را برای اعتراضات سراسری و بویژه در اول ماه مه فعال كند، افزایش دستمزدها است. مصوبه ضد انسانی شورای عالی كار و دولت كه كمتر از یک میلیون تومان اعلام شده است، كارگران و كل مزدبگیران جامعه را به قعر فقر و فلاكت برده است. مزد و حقوق ماهانه کمتر از سه و نیم میلیون تومان یعنی خط فقر. در حالیکه دستمزد فعلی هنوز پنچ برابر از همین خط فقر هم پایین تر است. و در عین حال كارگران در اول ماه مه سالهای قبل مبارزه و اعتراضات خود را در اشكال مختلف، در شكل طومار سی هزار امضا كه از ٨ استان و مراكز كارگری تهیه شده و در شكل تحصن و تجمعات در مقابل مجلس شورای اسلامی شروع كرده اند. هم اكنون مبارزاتی كوبنده و تعطیل ناپذیر بر سر افزایش دستمزدها در جریان است. اعتصابات مداوم، سراسری و هماهنگ پرستاران، معلمین و کارگران از اسفند ماه نود و سه فضای سیاسی و اعتراضی مناسب را فراهم کرده است.
آزمون مهم اول ماه مه سال ٩٤ آزادی فعالین کارگری است. بهنام ابراهيمزاده، جعفر عظيم زاده، جميل محمدى، محمد جراحى، شاهرخ زمانى ، رسول بداقى، عبدالرضا قنبرى، كورش بخشنده تنها چند نفر از كارگران و معلمان زندانى ميباشند كه تعدادی از آنها چندين سال است در زندانهاي رژيم به جرم آزاديخواهى و مطالبه حقوق هم طبقه ای هایشان تحت شكنجه قرار گرفته اند. در یازده اردیبهشت روز جهانی کارگر آزادی فعالین کارگری و خواست افزایش دستمزد در راس مطالبه و کیفرخواست کارگران قرار میگیرد. آزادی کارگران زندانی کمپین هدفمندی است که از امروز در تمام شهر و روستاها، در مراکز کار، در دانشگاه ها و مدارس و با پخش تراکت «آزادی فوری بهنام ابراهيمزاده، جعفر عظيم زاده، جميل محمدى، محمد جراحى، شاهرخ زمانى ، رسول بداقى، عبدالرضا قنبرى، كورش بخشنده و دیگر فعالین کارگری» فعالانه برای بسیج افکار عمومی انجام میشود.
اول ماه مه امسال باید بتواند جوابی قاطع و البته با متحد كردن كارگران و برای آماده شدن به اعتصابات سراسری و تجمعات سراسری را آماده كند. نكته گرهی جمع كردن و متشكل كردن كارگران، پرستاران و معلمین حول افزایش دستمزدها، آزادی کارگران زندانی، حقوق مناسب و رفاه و تامین معیشت است. یازده اردیبهشت ٩٤ میرود كه نقطه عطف مهم و تعیین كننده ای در مبارزات پرستاران، معلمین وكارگران در سطح سراسری ایجاد كند. و موقعیت كارگران را برای رو در رویی های تعیین كننده و بویژه بر سر افزایش دستمزدها را بالاتر ببرد. میزان تشكل پذیری و اتكا به تصمیمات جمعی كارگران در شكل مجمع عموی را تقویت كند.

٢٥ فروردین ١٣٩٤
١٤ آوریل ٢٠١٥

ایسکرا 775

این نوشته در نسان نودینیان ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

نظر شما در مورد این نوشته چه بود؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s